Luca Guadagnino'nun yönettiği 2017 yapımı 'Call Me by Your Name', izleyiciyi 1980'lerin sıcak bir İtalya yazına götürüyor. Film, 17 yaşındaki dahi ve hassas Elio'nun (Timothée Chalamet), babasının yaz asistanı olarak gelen Amerikalı Oliver (Armie Hammer) ile yaşadığı yavaş yavaş gelişen ve nihayetinde tutkulu bir hale dönüşen ilişkisini anlatıyor. James Ivory'nin senaryosu, André Aciman'ın aynı adlı romanından uyarlanmıştır.

Oyunculuk performansları, filmin bel kemiğini oluşturuyor. Timothée Chalamet, Elio rolüyle adeta bir yıldız doğurmuş, karakterin içsel çatışmalarını, ergenlikten yetişkinliğe geçişteki kırılganlığını ve yoğun duygularını olağanüstü bir incelikle yansıtıyor. Armie Hammer ise karizmatik ve bir o kadar da gizemli Oliver karakterini canlandırarak unutulmaz bir ikili yaratıyor. Michael Stuhlbarg'ın Elio'nun babası Profesör Perlman rolündeki son sahnesi ise sinema tarihine geçen, son derece dokunaklı ve bilgece bir monolog sunuyor.

Guadagnino'nun yönetmenliği, filmin her karesine sinmiş bir melankoli ve güzellik duygusu katıyor. İtalyan kırsalının büyüleyici manzaraları, sıcak renk paleti ve Sufjan Stevens'ın unutulmaz müzikleri ('Mystery of Love', 'Visions of Gideon'), hikayenin duygusal derinliğini katlayarak artırıyor. Film, sadece bir aşk hikayesi değil; ilk aşkın, keşfin, arzunun ve kaçınılmaz vedanın evrensel ve zamansız bir portresini çiziyor.

'Call Me by Your Name', izlenmesi gereken bir film çünkü seyirciye nadir rastlanan bir samimiyet ve incelik sunuyor. Diyaloglarındaki zeka, karakter gelişimindeki derinlik ve görsel şöleni, onu sadece LGBTQ+ temalı bir film olmanın ötesine taşıyarak herkesin kendinden bir parça bulabileceği insani bir başyapıt haline getiriyor. Özellikle yaz melankolisini, müziği ve unutulmaz performansları sevenler için vazgeçilmez bir deneyim.