Alain Resnais'in yönettiği ve Marguerite Duras'ın senaryosunu yazdığı 1959 yapımı 'Hiroshima Mon Amour', sinema tarihinin en etkileyici ve şiirsel filmlerinden biridir. Yeni Dalga akımının önemli eserleri arasında gösterilen film, Hiroşima'da çekilen bir savaş karşıtı filmde rol alan Fransız bir aktris (Emmanuelle Riva) ile evli bir Japon mimar (Eiji Okada) arasında geçen kısa süreli, tutkulu ve trajik bir aşkı konu alır. İki yabancı, bir geceyi birlikte geçirirken, sadece kendi aralarındaki yakınlaşmayı değil, aynı zamanda savaşın, hafızanın ve unutmanın evrensel sorunlarını da paylaşırlar.

Film, kişisel ve kolektif travmaların iç içe geçtiği derin bir psikolojik portre çizer. Emmanuelle Riva ve Eiji Okada'nın sade, içten ve son derece güçlü performansları, karakterlerin karmaşık duygusal dünyalarını izleyiciye mükemmel bir şekilde aktarır. Alain Resnais'in zaman ve hafıza kavramlarına getirdiği deneysel yaklaşım, öykü anlatımına yepyeni bir boyut katar. Görüntü yönetimi ve kesme teknikleriyle, geçmiş ile şimdiki zamanı, bireysel acı ile tarihsel yıkımı sürekli olarak bir araya getirir.

'Hiroshima Mon Amour', sadece bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda savaşın insan ruhunda bıraktığı onulmaz izleri, suçluluk duygusunu ve yaşama tutunma çabasını sorgulayan bir başyapıttır. İzleyiciyi, aşkın imkansızlığı, zamanın acımasızlığı ve hatırlamanın zorunluluğu üzerine düşündürür. Sinema diline yaptığı katkılar ve evrensel temaları işleyiş biçimiyle, her film severin mutlaka izlemesi gereken, zamana meydan okuyan bir klasiktir. Duygusal derinliği ve sanatsal değeriyle, izleyen herkeste uzun süre silinmeyecek izler bırakır.