Carl Theodor Dreyer'in 1928 tarihli sessiz başyapıtı 'The Passion of Joan of Arc', sinema tarihinin en güçlü ve dokunaklı portrelerinden birini sunuyor. Film, 1431 yılında, dinsizlik ve sapkınlıkla suçlanan Jeanne d'Arc'ın (Renée Jeanne Falconetti) kilise yetkilileri önündeki yargılanma sürecini ve çektiği ıstırabı anlatır. Falconetti'nin kamera karşısındaki performansı, yalnızca sessiz sinemanın değil, tüm sinema tarihinin en unutulmaz oyunculuklarından biri olarak kabul edilir. Yüz ifadeleri ve bakışlarıyla, inancı uğruna maruz kaldığı psikolojik işkenceyi ve içsel çatışmayı kelimesiz, muazzam bir güçle aktarır.

Dreyer'in yönetmenliği, filmi basit bir tarihi drama olmanın ötesine taşır. Yakın planların yoğun kullanımı, minimalist ve rahatsız edici dekorlar ile dini ikonografinin sorgulayıcı bir şekilde ele alınması, izleyiciyi doğrudan Jeanne'ın iç dünyasına ve onu yargılayan sistemin baskıcı doğasına sokar. Görsel dilin gücü, diyalogların yokluğunu hissettirmez; aksine, her kare derin bir duygusal ve felsefi yankı uyandırır.

Bu filmi izlemek, yalnızca tarihi bir figürün hikayesini değil, inanç, direniş, kurumsal güç ve bireyin ruhu arasındaki evrensel çatışmayı deneyimlemektir. Sessiz sinemanın anlatım olanaklarının zirvesi olan 'The Passion of Joan of Arc', sinemanın bir sanat formu olarak neler başarabileceğini gösteren zamansız bir şaheserdir. Görsel yenilikçiliği ve Falconetti'nin efsanevi performansı için mutlaka Türkçe altyazılı olarak izlenmesi gereken bir film.