Luis Buñuel'in 1961 yapımı 'Viridiana', sinema tarihinin en cesur ve tartışmalı filmlerinden biri olarak kabul edilir. Meksika ve İspanya ortak yapımı olan bu dram, genç bir rahibe olan Viridiana'nın hikayesini anlatır. Manastır hayatına adım atmak üzereyken, başrahibesinin isteğiyle uzun süredir görmediği dul amcası Don Jaime'yi ziyarete giden Viridiana, bu ziyaretin hayatını temelden değiştireceğinden habersizdir. Amcasının malikanesinde geçirdiği zaman, onun saflığını, inancını ve dünyaya bakışını sarsıcı bir şekilde test eder.

Silvia Pinal'ın unutulmaz performansıyla canlandırdığı Viridiana karakteri, katı dini kurallar ile insani zaaflar arasındaki çatışmanın simgesi haline gelir. Fernando Rey'in oynadığı Don Jaime karakteri ise arzu, pişmanlık ve yalnızlık duygularını derinlemesine yansıtır. Buñuel'in karakteristik üslubu, dini ve burjuva ahlakını keskin bir ironi ve sembolizmle eleştirir. Özellikle filmdeki 'Son Akşam Yemeği' sahnesi, sanat tarihine yapılmış en provokatif göndermelerden biri olarak hafızalara kazınmıştır.

Yönetmen Buñuel, gerçeküstücü anlatımıyla seyirciyi rahatsız eden sorular sormaya zorlar: Saflık korunabilir mi? İyilik, kötülüğe karşı direnebilir mi? Film, Vatikan tarafından kınanmış ve İspanya'da uzun yıllar yasaklı kalmıştır. Bu sansür, filmin gücünün ve etkisinin bir kanıtıdır. 91 dakikalık bu başyapıt, sadece bir dram değil, aynı zamanda insan doğasına dair karanlık ve düşündürücü bir incelemedir. Sinema diline getirdiği yenilikler ve toplumsal normlara meydan okuyuşuyla 'Viridiana', her film tutkununun izlemesi gereken zamansız bir klasiktir.